PENDIDIKAN KHAS


Pendidikan khas merujuk kepada pendidikan bagi kanak-kanak luar biasa, iaitu kanak-kanak yang dari segi intelek, fizikal, social dan emosi tidak dapat mencapai pertumbuhan dan penyuburan biasa sehingga mereka tidak mendapat faedah sepenuhnya daripada rancangan sekolah biasa.


(Chua Tee Tee & Koh Boh Boon,1992 )

KATEGORI PENDIDIKAN KHAS

Kanak-kanak yang berada dalam program pendidikan khas adalah mereka yang menghadapi masalah untuk belajar dalam aliran biasa. Terdapat tiga aliran pendidikan khas:


I) Masalah Pembelajaran

II) Masalah Pendengaran

III) Masalah Penglihatan

Program pendidikan khas di Malaysia dilaksanakan melalui:


i) Sekolah khas

ii) Program Pendidikan Khas ( Integrasi/ Inklusif )

iii) Pemulihan Khas

iv) Program Disleksia

v) Pendidikan Vokasional Sekolah Khas ( Teknik/ Vokasional )





Perkhidmatan kepada kanak-kanak kurang upaya adalah tanggungjawab tiga Kementerian, Kementerian Kesihatan, Kementerian Perpaduan Negara dan Pembangunan Masyarakat dan Kementerian Pendidikan Malaysia.

Pendidikan bagi kanak-kanak tersebut dikendalikan oleh dua Kementerian iaitu Kementerian Pelajaran Malaysia dan Kementerian Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat. Kementerian Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat menyediakan perkhidmatan pendidikan kepada kanak-kanak yang

menghadapi masalah:


• cacat fizikal teruk,

• rencatan akal sederhana dan teruk,

• pelbagai kecacatan, dan

• kecacatan yang tidak membolehkan kanak-kanak tersebut untuk belajar di sekolah-sekolah yang disediakan oleh Kementerian Pendidikan Malaysia.

Kementerian Pelajaran Malaysia menyediakan perkhidmatan pendidikan untuk murid-murid pemulihan khas dan berkeperluan khas yang mempunyai masalah penglihatan, pendengaran dan bermasalah pembelajaran.